Pszczewski Park Krajobrazowy


Ponad 60% powierzchni parku pokrywają lasy. Tymczasem jeszcze w połowie ubiegłego wieku obszar zajmowany obecnie przez park był w przewadze użytkowany rolniczo.


3458

Pamiątką po tamtych czasach są liczne głowiaste wierzby teraz rosnące wśród śródleśnych duktów, a kiedyś na skrajach pól i na miedzach. Szacuje się, że około 50% powierzchni leśnych w parku zajmują młode, mające około 50 lat drzewa, a drzewostan starszy od 80-90 lat stanowi niewiele ponad 10%.

Rozmieszczenie lasu na terenie Parku jest bardzo zróżnicowane. Większe kompleksy leśne znajdują się w środkowej części obszaru w otoczeniu rynny jezior pszczewskich oraz w dolinie rzeki Kamionki.

Bezwzględnie dominują bory, a wśród nich bory świeże porastające piaszczyste powierzchnie sandrowe. Występujące tu piaski zawierają pewną domieszkę części pylastych, co powoduje, że gleba utrzymuje więcej wilgoci i jest nieco żyźniejsza.

W runie łanowo rosną borówka czarna i borówka brusznica, a często obficie występuje śmiałek pogięty oraz mchy: rokiet pospolity, rokiet cyprysowy, modrzaczek siny, widłoząb falisty, rokietnik pospolity i gajnik lśniący. W borze świeżym rosną gruszyczki: mniejsza, okrągłolistna i zielonawa, kosmatka gajowa i owłosiona oraz pomocnik baldaszkowy. Rzadziej spotykane, ale bardzo interesujące są różne gatunki widłaków. W PPK jest to najczęściej widłak goździsty i spłaszczony. Występuje również stanowisko bardzo rzadkiego gatunku - widłaka cyprysowego. W runie boru świeżego spotykane są paprocie: orlica pospolita, narecznica samcza, narecznica krótkoostrza.

W warstwie krzewów najczęściej rosną jałowiec, kruszyna i jarzębina. Żyźniejsze stanowiska w dolinie Obry oraz fragmenty rynien jeziornych porasta bór mieszany świeży, w którym przeważają drzewostany starsze. W borze mieszanym obok sosen rosną głównie dęby lub buki.

 

Pszczewski Park Krajobrazowy

 

Gatunki podszytowe to jałowiec, jarzębina, leszczyna, kruszyna i trzmielina. W runie występuje wiele gatunków mchów, paproci oraz spotkać tu można: konwalijkę dwulistną, poziomkę pospolitą, malinę kamionkę, przetacznik leśny.

Na terenie PPK występują także bory sosnowe suche nazywane też chrobotkowymi. Ich siedliskami są piaszczyste, ubogie w składniki pokarmowe, suche gleby. Runo tej formacji jest bardzo ubogie, usłane zwykle warstwą igieł i szyszek. Kępowo występują tu porosty, głownie różne gatunki chrobotków (Cladonia): reniferowy, leśny, wysmukły. Czasami rosną kserotermiczne trawy: szczotlicha siwa i kostrzewa owcza.

Charakter borów sprawia, że są one chętnie odwiedzane przez turystów we wszystkich porach roku. Z tej przyczyny na terenie PPK w lasach wytyczono liczne ścieżki rowerowe i piesze. Nadleśnictwa wyznaczyły także miejsca postoju oraz pola namiotowe i kempingowe.

Szczególnie wartościowe pod względem przyrodniczym są jednak fragmenty lasów liściastych w dolinie Kamionki. Strome zbocza zajmują tu lasy z dużym udziałem buka oraz bory mieszane. Gdzieniegdzie spotyka się także fitocenozy muraw kserotermicznych. W okolicy wsi Mnichy i Krzyżkówko znajdują się dobrze zachowane fragmenty grądów i olsów. W grądach dominuje dąb z domieszką buka, graba, jawora, a osobliwością są pojedyncze okazy cisa. W runie można tu znaleźć miedzy innymi: wawrzynka wilczełyko, buławika czerwonego, lilię złotogłów, gwiazdnice wielkokwiatową. Szczególnie żyzne i wilgotne miejsca zajmują olsy. W bujnym podszycie i runie znaleźć tu można szereg roślin rzadkich i chronionych.

 

Olszyna

 

 

Las na terenie PPK spełnia ważną rolę ochronną dla ekosystemów jeziornych i torfowiskowych. Większość, z blisko 50 jezior na terenie parku i jego otuliny, posiada I i II klasę czystości, a zalesione zlewnie są najlepszym gwarantem jakości wód. Dzięki lasom, w dobrej kondycji zachowane są także liczne torfowiska niskie i przejściowe. Wyjątkową rzadkością są stanowiska torfowisk źródliskowych w dolinie rzeki Kamionki.

Nowym zjawiskiem na terenie PPK jest proces "dziczenia" porzuconych pól i sukcesja lasu na dużych przestrzeniach nieużytków rolnych.

W porównaniu do powierzchniu parku pokrytej lasami, 11,8% zajmują wody. Dominującym elementem hydrografii są tutaj liczne jeziora rynny Zbąszyńskiej oraz doliny rzek: Obry i Kamionki. Łącznie na tym obszarze znajduje się 31 jezior o powierzchni powyżej 10 ha i wiele mniejszych. Liczne są oczka wodne, źródliska i torfowiska. Przez obszar Parku przechodzi linia wododziałowa zlewni rzeki Warty i Obry.


Wody jezior Pszczewskiego Parku Krajobrazowego obfitują w liczne gatunki ryb jak: sandacz, szczupak, węgorz, lin, leszcz, karp, okoń, sum, czy jaź. Występują tu również dwa gatunki charakterystyczne dla wód czystych i głębokich: sieja i sielawa.

 

j. Chłop

 


Stan czystości wód jest różny i zależy od lokalizacji jeziora. W północnej i środkowej części Parku jeziora są głębokie a ich wody zaliczane są do I i II klasy czystości. W części południowej jeziora są płytkie a ich wody III klasy czystości. Głównym źródłem ich zanieczyszczeń jest przepływająca przez nie rzeka Obra.

Jeziora Pszczewskiego Parku Krajobrazowego opisał obszernie dr Jan Krajniak [Krajniak. J. 1998: Jeziora Pszczewskiego Parku Krajobrazowego. Wydawnictwo Homini Bydgoszcz-Miedzyrzecz]. Zasobne w pokarm rozległe powierzchnie wód i okalające je obszary łąk i trzcinowisk stwarzają doskonałe warunki do bytowania licznych gatunków ptaków wodnych i błotnych w okresach ich lęgów i podczas wędrówek. Przebywają na nich kolonie czapli siwej, kormorana czarnego; gromadzą się gęsi, kaczki; gniazdują czajki i bekasy; żerują rzadkie ptaki drapieżne jak np. orzeł bielik, kania czarna i ruda, rybołów.









Zobacz również

Komentarze

Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.


W okolicy




Noclegi w okolicy





Promień km   

Artykuły dotyczące tej atrakcji:

Flower-loader
Trwa wyszukiwanie
[ zamknij ]

Logowanie

E-mail
Hasło
 
 

Zapomniane hasło | Rejestracja